Het industriële Gent met het MIAT

t een zoon die begonnen is aan het tijdvak “de nieuwste tijd” trokken we met een rugzak met fototoestel, koekje, drankjes en wat geld in naar Gent. Het MIAT was ons doel voor vandaag. Een museum over industrie, arbeid en textiel. Eerlijk gezegd had ik het al langer op mijn lijstje met uitstappen staan, maar tijd… De dochter heeft immers enkele maanden geleden haar examen geschiedenis voor de derde graad afgelegd, en met een klein groot succesje. Maar het MIAT lag dus voor ons op een zondagmiddag om veroverd te worden door ons gezin.

Na de toegangsprijs te betalen – die erg mee viel want -19 jaar moet niet betalen- en een vriendelijke uitleg te krijgen trokken we meteen naar de bovenste verdieping. We moesten dat doen voor het uitzicht volgens de uitleg, maar de zaal was gesloten wegens verbouwingen. Nu het uitzicht was niet spectaculair zoals je verwacht op 26854464_10215267101530587_867547457_ohet Empire State Building, maar het was leuk gedaan door op de vensters aan te duiden welke gebouwen je precies ziet. Dus samen op zoek naar enkele typische gebouwen.

Een verdieping lager kwamen we terecht in de drukkerij. Eerst loop je door een tentoonstelling uit die je terug werpt in de tijd. Je ontdekt hoe de tijd veranderde van zware arbeid met weinig rechten naar heel langzaam aan meer een meer rechten en een draaglijke werktijd. Je kan foto’s bekijken ,opschriften lezen, fragmenten beluisteren, techniek bewonderen, … Maar voor iemand met autisme en die erg gevoelig is aan geuren, was het niet de gemakkelijkste zaal. De drukkerij geeft natuurlijk een typische geur af.

Toch lieten  we de geur niet tussen ons en het MIAT inkomen. We trokken naar het achterste gedeelte van de zaal en daar kregen we heel wat uitleg over het zetten en het drukken op allerlei machines, in het Gents. Wat een lieve, behulpzame man die maar wat graag de vele vragen van onze ADHD’ers wou beantwoorden.

Verder in de zaal konden we mooi zien en lezen hoe de eerste supermarkten opkwamen. Grappig om te lezen hoe de mensen het fenomeen supermarkt beschreven: een winkel waar je zelf je producten mag nemen en waar je met een karretje moet rond rijden. IMG_5808Maar er stond zelfs voor ons al wat nostalgie op deze verdieping. Mmmm, wil dat dan zeggen dat we oud worden??? De eerste mobiele telefoons deden ons meteen terugdenken aan de takeldienst en pa en ma die zo een grote telefoon overal meezeulden. Even nog eens in een telefooncel gaan staan en dan dromen en fantaseren over wat binnen 10 jaar mogelijk zal zijn.

Na die geur was een kleine tussenstop in het gezellige eettentje op de benedenverdieping meer dan nodig. Een lekkere warme chocomelk verdrong de inktgeur uit de neus en de mond. Dus we konden verder op weg.

De volgende verdieping – of eentje lager eigenlijk dan de drukkerij – was de verdieping van het textiel. Een filmpje in een leuke ruimte toonde ons de intrede van de textielindustrie in Gent. Gezeten op nep katoenbaal leerden we dat het eigenlijk gewoon spionnenwerk was. Boeiend om te zien doorheen deze verdieping hoe het proces gaat van de ruwe katoen naar altijd fijnere en fijnere draden. Wat wij zelf leuk vonden was om te ontdekken van wat de verschillende soorten textiel eigenlijk gemaakt waren. Via een te openen deurtje ontdekten we heel wat dingen zo.IMG_5818

Alleen naar de weefgetouwen in actie zelf konden we niet echt kijken. Het geluid van die machines galmde door de hele verdieping en zette er voor de overgevoelige oren van zoonlief meteen een domper op. Scherm je maar eens af voor een geluid dat echt alle ruimte lijkt in te nemen. Maar goed, hij lukte er min of meer in. Tegen het einde van de verdieping zocht hij een rustiger plekje en wij konden nog even wat uitleg krijgen van een echte Gentse over het textiel en het vervuilde water in Gent.

Na een beetje rust konden we op het einde van de verdieping nog ontdekken wat er speciaal is aan elke technologische uitrustingen van bv brandweer, astronaut, politie, … Ook met wat proefjes ontdekten we eigenschappen van typische textielmaterialen.

Nog een verdieping te gaan en dat was ook wel het maximum nu de neus en de oren al aardig overprikkeld waren. De laatste verdieping was een tijdelijke tentoonstelling over IMG_5828kinderarbeid. Een rustige ruimte zonder al te veel prikkels. De verschillende hokjes lieten de verhalen van verschillende kinderen zien die het slachtoffer waren en zijn van kinderarbeid. Het was niet alleen over lang geleden maar ook over bv Sandra Kim en ook over landen waar nu nog altijd kinderarbeid is. Dus daar werden Dirkje en ik even terug geworpen naar Nepal.

Het musuembezoek zit er op na ongeveer een 2,5 uurtjes. Op de site van het MIAT stond info over een wandeling door het industriële verleden van Gent, dus daar kregen we mooi een kaart van aan de infobalie. Dus op weg door Gent. Maar met overprikkelde oren en neus en ondertussen heel het hoofd, hebben we onze wandeling wat ingekort. Maar toch mochten we het mooie Gent nog eens opnieuw ontdekken en kwamen we langs leuke plekken en leerden weer wat bij.

Dus ja, het MIAT vonden we zeker een aanrader. Een leuk, mooi museum met ongelooflijke lieve mensen die heel graag uitleg geven. Bedankt, MIAT, we leerden veel bij over de textielindustrie in Gent.

http://www.miat.gent.be/

 

 

 

 

Advertenties

Trademarks in Hasselt-Genk… Wij gingen aan de slag!

Als je thuisonderwijs geeft ben je altijd op zoek naar wat er wordt georganiseerd in de buurt. Je kan dan natuurlijk mee genieten van die organisatie, je trekt er weer eens op uit en die organisatie geeft een kapstok waar je gaandeweg 100-dingen aan kan vasthangen. Trouwens dat probeer je ook te doen als je les geeft in een gewone school, dus niets nieuws. Alleen laat het thuisonderwijs je toe om daar nog wat vrijer mee om te springen. Je kan het in alle vakken gebruiken en je weet dat natuurlijk van elkaar omdat je de enige juf bent! Dus je kan stoppen met in vakjes te denken…

Wij gingen aan de slag met Trademarks  ergens halfweg november.  Er bleken allerlei tentoonstellingen te zijn in Hasselt en in Genk en het was leuk natuurlijk dat er een map was met lesmateriaal en allerlei info en ideeën.

We gingen eerst thuis aan de slag hiermee en keken naar het filmpje van Logorama. Een filmpje is meestal een schot in de roos, want heel wat tieners lezen sowieso niet meer graag maar kijken liever naar een filmpje. En onthouden er ook veel meer van. (Eventjes tussendoor… daarom gebruiken we ook zo veel filmpjes van TED education thuis) Net in die week waren we ook bezig voor Techniek met de verschillende manieren om beelden te maken (microscoop, PET-scan, … maar ook animatiefilm en stop-motion). Dus dit sloot weer mooi aan en gaf ons het idee om meteen zelf een stop-motion film te gaan maken, of beter gezegd “filmpje”….En we zouden ook zelf een Logoramacity gaan bouwen. En bij dat bouwen kwam meteen onze wiskunde naar boven waar we bezig waren met kubus en balk en hun manteloppervlakte en ontvouwingen. Dus dat konden we dan toch even mooi knutselen. En kijk het resultaat was leuk en het bouwen was nog leuker!

We filmden ook onze logostad! Kijk maar!

En dan ons stop-motion filmpje maken. Geef toe! Hier komt zo veel bij kijken en kan je zoveel aanleren dat het gewoon een superdankbaar onderwerp is om mee te vertrekken.

En ook dat resultaat mocht er weer zijn! Oordeel zelf maar!

Wat dan zo leuk is… is dat er spontaan andere ideeën uit Thijssen zelf naar boven komen. En die sluiten niet meer aan met het idee waar we van vertrokken, maar dat maakt thuisonderwijs net zo leuk. Want je kan daar gewoon tijd voor maken. Thijssen bedacht zelf een stop-motion filmpje en  regelde zelf hoe het moest gedaan worden. En dat is toch leuk om die executieve functies van plannen en organiseren toch weer aan te scherpen. Dus we konden meteen ook onze auticoaching weer afvinken die dag 😉

Kijk hoe Thijssen zijn epic back-flip deed!

Maar in de map met lesmateriaal zat nog meer. Zo speelden we ook memory met allemaal logo’s en zochten we verhalen op rond die logo’s en bespraken we kleurgebruik en en hoe herkenbaar een logo is en hoe logo’s soms veranderen en waarom. Enne… wie de winnaar is van de memory is ook wel duidelijk zeker?

Maar ook tijd om op stap te gaan. Toeval wou dat ik ook net aan het kijken was om een schooltoneelvoorstelling mee te pikken. En in Genk in C-mine boden ze de toneelvoorstelling “Dis-moi wie ik ben” aan en in C-Mine was dan ook nog een stuk tentoonstelling van Trademarks. Twee vliegen in 1 klap want een opdracht rond Trademarks was ook op zoek gaan naar wie je bent. Veel jongeren willen dit immers laten zien door gelinkt te worden aan bepaalde merken. Maar het toneel over 2 Afrikaanse meisjes die op zoek gaan naar wie ze zijn in hun 2 culturen bracht natuurlijk nog heel wat andere onderwerpen met zich mee. We leerden over Afrika, racisme en de verschillende onderdelen van toneel

En het toneel was goed! Het sprak aan met de nodige humor en het bracht een leuk gesprek op gang in de auto naar huis. Maar natuurlijk deden we nog heel wat meer op C-mine voor we naar huis gingen. We moesten ook nog de tentoonstellingen bekijken.

En op C-mine zijn en het doolhof niet doen? Dat kan al helemaal niet. En ook hier komt weer wat auticoaching naar boven. Want een doolhof is nu niet echt het voorbeeld van voorspelbaarheid. Dus soms was het een beetje over de streep trekken maar dan nooit met een stevige rugduw… gewoon op eigen tempo. Eerst veilig rondom het doolhof gaan kijken en dan stap voor stap.

En paar weken later op een moeilijke namiddag werkten we nog verder aan ons thema van Trademarks. Een moeilijke namiddag omdat hoofdpijn en een veel te druk hoofd de laatste tijd zijn intrede heeft gedaan. Dus moeten we regelmatig ons schema overhoop durven schoppen. Niet makkelijk als controlefreak voor mezelf maar de voorzichtige schop wordt vanzelf een stevige schop als je ziet wat het oplevert voor je kind. Maar goed… zo gingen we dus op een namiddag aan de slag om met een profielfoto duidelijk te maken wie we zijn. Met welke voorwerpen laat je zien aan iemand wat je belangrijk vindt of wie je bent. Eerst geen gemakkelijke opdracht want je moet je verplaatsen in iemand anders, je moet gaan verbeelden en daarna moet je weer keuzes maken omdat niet alles op een foto kan. Allemaal geen gemakkelijke ‘dingen’ voor iemand met autisme waarvan het hoofd dan ook nog erg vol zit de laatste tijd. Maar op een rustig tempo kwamen we tot een superresultaat en vond hij het geweldig.  En ik ook….

En zo hadden we heel wat vakjes van ons onderwijs samen gebracht in 1 thema. En ons thema is nog niet afgelopen, want we hebben nog wat plannen. Want waarom zou ons ene thema helemaal voorbij moeten zijn als we aan ons volgend thema bezig zijn?

Zalig… de ene dag denken we in vakjes maar de andere dag heeft het hoofd liever geen vakjes. De ene dag kan het hoofd supersnel werken, maar de andere dag heeft het hoofd rust nodig. En dat kan allemaal dankzij ons thuisonderwijs! Nog altijd even blij met onze beslissing!

 

 

Naar de zoo is meer dan natuurwetenschappen!

Een tijdje geleden gingen we op uitstap naar de Olmense zoo. Het idee kwam er de dag voordien omdat we tijdens de week bezig waren geweest met de gewervelde dieren voor natuurwetenschappen. En we hebben er een gewoonte van gemaakt om het op vrijdag nog allemaal iets anders aan te pakken. We proberen van elke vrijdag een “TGIF”, Thank God It’s Friday, van te maken. Dus was een uitstap naar de Olmense zoo hier ideaal voor.

Eerst gingen we aan de slag in een bundel (bezoek-olmense-zoo) die ik maakte de dag voordien. We begonnen met een mindmap uit te zetten om na te gaan wat we moeten om dit bezoek te plannen. Dat is iets wat veel tieners van 12 jaar natuurlijk nog niet kunnen maar voor iemand met autisme is dit vaak extra moeilijk. Toch is het een belangrijke eigenschap dus proberen we dit regelmatig te doen. Uiteraard moet je dit goed begeleiden want anders is het een te grootse opdracht en komt de paniek opdagen.

Vervolgens gingen we opzoeken wat allemaal geld zou kosten op zo’n uitstap en berekenden we alles. Hierbij kwam er wat zoekwerk naar de inkomprijzen, dieselverbruik dieselprijs, prijs eten, … En zo kwam ook onze wiskunde aan bod. En zeker onze verhoudingen werden ingeoefend bij het berekenen van de kostprijs van de autorit.

olmensezooprovincies

 

Maar waar ligt de Olmense zoo precies in België? Dus tijd voor wat aardrijkskunde. Provincies benoemen en aanduiden waar “thuis” is en waar de Olmense zoo.

 

 

dierentuinengels

Ook Engels mocht niet ontbreken in ons pakketje. Wat is de naam van de verschillende
dieren in het Engels? Dus op een kaartje maar aanduiden hoe de verschillende dieren noemen in Engels. En meteen laten controleren online in de Van Dale. Want het is ook dat woordenboek wat gebruikt mag worden bij de examens van de examencommissie.

Om ook al een beetje economie te verwerken qua idee maar vooral wiskunde voor de berekeningen moesten we uitrekenen wat de inkomsten zouden zijn van de zoo met fictieve cijfers. En eerst was zijn reactie “Waauw, zo veel!!”. Tot hij zelf spontaan bedacht dat zo veel dieren verzorgen ook wel heel veel geld moest kosten. Oef, geldbesef! Dat willen we toch allemaal dat onze kinderen dat krijgen. Zeker met grote getallen is dat moeilijk, zelfs voor veel volwassenen.

Om de reis naar de zoo al een beetje op te smukken (want gewoon in de auto zitten wordt blijkbaar saai gevonden) moesten er foto’s getrokken worden met de smartphone voor techniek. Toepassingen zoeken van constructie, transport,biochemie, ….

De opdrachten in de zoo zelf waren natuurlijk gericht op ons onderwerp van de gewervelde dieren van natuurwetenschappen. Maar over de aanpassingen aan de omgeving hadden we nog niets gezien. Dus het was wel heel leuk om te zien hoe hij op zoek ging naar de aanpassingen. Hij vond het ook superleuk om met zijn smartphone in de aanslag op tocht te gaan in de zoo. Er werden ook nog heel wat andere foto’s en filmpjes gemaakt.

Hier wat beeldmateriaal:

Een geslaagde dag! En de Olmense Zoo is zeker een aanrader. Er zijn misschien mooiere dierentuinen maar de Olmense Zoo is niet te ver en je kan heel leuk naar de dieren kijken.