Het bruisende gevoel van een nieuw project.

Omdat we een tijdje in een examenperiode hebben gezeten was er even niet zo veel tijd om echt aan een project te werken. Als je bepaalde onderwerpen echt moet gezien hebben tegen een bepaalde datum, dan is het even op de gewone klassieke manier werken. Maar nu ligt de weg weer open en we hebben een nieuw project! Een goed nieuw project hebben waar je zo veel aan koppelen als je wil, geeft altijd zo een fijn gevoel. Overal waar je kijkt, krijg je plots ideeën en je hebt bijna te veel ideeën voor de beschikbare tijd. Het ene idee laat een volgend idee geboren worden! En die energie kunnen doorgeven zodat Thijssen zelf ook met ideeën komt is dan nog eens extra fijn.

Maar hoe kruist zo een nieuw project je pad? De beste projecten komen per toeval op je pad, want net die projecten zijn ergens door een spontane interesse ontstaan.  Net die projecten zijn niet door een verplicht schools onderwerp ontstaan. En daar dan je onderwerpen van de vakfiche aan kunnen koppelen geeft een behoorlijk fijn gevoel. Dus ook ons nieuw project is per toeval op ons pad gekomen. Eigenlijk gewoon terug Freinettijd dus.
Vorige week zag ik een berichtje van een vriendin op Facebook over de Historic Grand Prix in Zolder volgend weekend. En laat LouwmanmuseumThijssen nu net heel veel bezig zijn met auto’s. Dus even polsen bij deze lieve vriendin en ons project begon spontaan te groeien. We gaan dit weekend naar de Historic Grand Prix en kregen meteen ook nog een tip van haar om naar het Louwmanmuseum in Den Haag te gaan. Dus dat staat al op ons lijstje voor ons project!

De ideeën groeien snel. Wat deden we deze week al zonder al te veel voorbereiding en lang te zoeken wat we konden doen met ons project:

  • we bekeken de landschapselementen van een toeristisch landschap en de menselijke en natuurlijke aantrekkingsfactoren als ook de negatieve en positieve gevolgen voor milieu en ecologie maar ook voor de economie. Daarna gingen we dit toepassen op de omgeving van het circuit in Zolder. Check aardrijkskunde en economie. Ook al legden we dan net van dat laatste vak examen af, dat maakt ons niets uit. We leren niet enkel voor de examens.mythbusters
  • Ook naar Mythbusters kijken kan niet ontbreken bij zo’n onderwerp. Thijssen keek naar een mythbuster over de speed camera in het Engels, zonder ondertiteling. Check fysica en Engels!
  • Auto’s worden vaak geïmporteerd in België en komen dan binnen via de haven. Dus we bekijken de landschapselementen van een haven  en bespraken de ligging van de Antwerpse haven en ook de andere havens. Maar ook de soorten schepen, soorten goederen, … En van dit alles maakt Thijssen terwijl een Prezi. De bedoeling is nu nog dat we vrijdag op bezoek gaan in de Antwerpse haven en dat hij hier foto’s neemt. Deze foto’s kan hij dan mooi toevoegen aan zijn Prezi. Check aardrijkskunde, informatica en plastische opvoeding.
    artikel
  • In ons Frans tijdschriftje “Allons-y” stond een artikel over Charles Leclerc, een jonge piloot uit Monaco. Dus het artikel lezen, nieuwe woordenschat leren en vraagjes oplossen. Volgende week gaan we nu nog ons zelf leren voorstellen als een piloot en vertellen wat we in het verleden hebben gedaan en in de toekomst gaan doen. Een mooie herhaling van onze tijden! Check Frans.
  • Als dagelijkse schrijfopdracht heeft Thijssen een mail moeten sturen naar een vriend in het Engels om hem te overtuigen om mee te gaan naar de Historic Grand Prix. Check Engels!
  • We hebben een woordspin in het Frans gemaakt met allerlei woorden die betrekking hebben op “une voiture”. De werkwoorden hebben we vervoegd en in de verschillende tijden geplaatst. Daarna zijn we zinnen gaan maken met die woorden.
  • En natuurlijk zelf werken aan onze mind map rond het project en items toevoegen om te doen of te bestuderen.

project

En je moet je bedenken dat we nog maar anderhalve dag ver zijn na het starten van ons project. En de ideeën blijven komen:

  • naar een echte car meet gaan
  • de verschillende auto-onderdelen leren kennen
  • meehelpen in een garage
  • welke materialen worden gebruikt in een auto en in een race-auto. Check chemie!
  • filmpjes rond mei ´68 kijken om zo de tijdsgeest te begrijpen van de MG’s van onze vriendin die ons de uitnodiging bezorgde voor de Historic Grand Prix. En meteen zijn we bezig met het herdenken van 50 jaar mei ´68. Check geschiedenis!
  • Spreekwoorden en zegswijzen opzoeken met auto, wiel, … Check Nederlands!
  • bestuderen van de eenparige rechtlijnige beweging met het opstellen en opmeten van een proef, maken van grafieken en berekeningen. Check fysica!
  • bedrijfskolom opstellen van een auto en naar de verschillende soorten industrieën kijken die te maken hebben met de productie van de auto. Check aardrijkskunde en  economie!
  • rondleiding op Francorchamps en filmpje maken in het Frans om de locatie voor te stellen en later het filmpje monteren met foto’s, muziek en de korte filmpjes zelf.
  • En natuurlijk de tip van de vriendin: het Louwmanmuseum

En terwijl ik deze blog aan het schrijven was, bedacht ik me dat we ook “Wie is het” kunnen spelen met auto’s in het Frans. Dus even gestopt met het schrijven van mijn blog en fotootjes verzameld van allemaal auto’s om het maandag te kunnen spelen.

wieishet

Heerlijk! Dat tintelend gevoel van te veel energie en ideeën te hebben. Moest je ook aangestoken zijn en ideeën hebben voor ons, laat het ons dan zeker weten. We houden jullie zeker op de hoogte hoe ons project verder gaat!

 

 

Advertenties

Het industriële Gent met het MIAT

t een zoon die begonnen is aan het tijdvak “de nieuwste tijd” trokken we met een rugzak met fototoestel, koekje, drankjes en wat geld in naar Gent. Het MIAT was ons doel voor vandaag. Een museum over industrie, arbeid en textiel. Eerlijk gezegd had ik het al langer op mijn lijstje met uitstappen staan, maar tijd… De dochter heeft immers enkele maanden geleden haar examen geschiedenis voor de derde graad afgelegd, en met een klein groot succesje. Maar het MIAT lag dus voor ons op een zondagmiddag om veroverd te worden door ons gezin.

Na de toegangsprijs te betalen – die erg mee viel want -19 jaar moet niet betalen- en een vriendelijke uitleg te krijgen trokken we meteen naar de bovenste verdieping. We moesten dat doen voor het uitzicht volgens de uitleg, maar de zaal was gesloten wegens verbouwingen. Nu het uitzicht was niet spectaculair zoals je verwacht op 26854464_10215267101530587_867547457_ohet Empire State Building, maar het was leuk gedaan door op de vensters aan te duiden welke gebouwen je precies ziet. Dus samen op zoek naar enkele typische gebouwen.

Een verdieping lager kwamen we terecht in de drukkerij. Eerst loop je door een tentoonstelling uit die je terug werpt in de tijd. Je ontdekt hoe de tijd veranderde van zware arbeid met weinig rechten naar heel langzaam aan meer een meer rechten en een draaglijke werktijd. Je kan foto’s bekijken ,opschriften lezen, fragmenten beluisteren, techniek bewonderen, … Maar voor iemand met autisme en die erg gevoelig is aan geuren, was het niet de gemakkelijkste zaal. De drukkerij geeft natuurlijk een typische geur af.

Toch lieten  we de geur niet tussen ons en het MIAT inkomen. We trokken naar het achterste gedeelte van de zaal en daar kregen we heel wat uitleg over het zetten en het drukken op allerlei machines, in het Gents. Wat een lieve, behulpzame man die maar wat graag de vele vragen van onze ADHD’ers wou beantwoorden.

Verder in de zaal konden we mooi zien en lezen hoe de eerste supermarkten opkwamen. Grappig om te lezen hoe de mensen het fenomeen supermarkt beschreven: een winkel waar je zelf je producten mag nemen en waar je met een karretje moet rond rijden. IMG_5808Maar er stond zelfs voor ons al wat nostalgie op deze verdieping. Mmmm, wil dat dan zeggen dat we oud worden??? De eerste mobiele telefoons deden ons meteen terugdenken aan de takeldienst en pa en ma die zo een grote telefoon overal meezeulden. Even nog eens in een telefooncel gaan staan en dan dromen en fantaseren over wat binnen 10 jaar mogelijk zal zijn.

Na die geur was een kleine tussenstop in het gezellige eettentje op de benedenverdieping meer dan nodig. Een lekkere warme chocomelk verdrong de inktgeur uit de neus en de mond. Dus we konden verder op weg.

De volgende verdieping – of eentje lager eigenlijk dan de drukkerij – was de verdieping van het textiel. Een filmpje in een leuke ruimte toonde ons de intrede van de textielindustrie in Gent. Gezeten op nep katoenbaal leerden we dat het eigenlijk gewoon spionnenwerk was. Boeiend om te zien doorheen deze verdieping hoe het proces gaat van de ruwe katoen naar altijd fijnere en fijnere draden. Wat wij zelf leuk vonden was om te ontdekken van wat de verschillende soorten textiel eigenlijk gemaakt waren. Via een te openen deurtje ontdekten we heel wat dingen zo.IMG_5818

Alleen naar de weefgetouwen in actie zelf konden we niet echt kijken. Het geluid van die machines galmde door de hele verdieping en zette er voor de overgevoelige oren van zoonlief meteen een domper op. Scherm je maar eens af voor een geluid dat echt alle ruimte lijkt in te nemen. Maar goed, hij lukte er min of meer in. Tegen het einde van de verdieping zocht hij een rustiger plekje en wij konden nog even wat uitleg krijgen van een echte Gentse over het textiel en het vervuilde water in Gent.

Na een beetje rust konden we op het einde van de verdieping nog ontdekken wat er speciaal is aan elke technologische uitrustingen van bv brandweer, astronaut, politie, … Ook met wat proefjes ontdekten we eigenschappen van typische textielmaterialen.

Nog een verdieping te gaan en dat was ook wel het maximum nu de neus en de oren al aardig overprikkeld waren. De laatste verdieping was een tijdelijke tentoonstelling over IMG_5828kinderarbeid. Een rustige ruimte zonder al te veel prikkels. De verschillende hokjes lieten de verhalen van verschillende kinderen zien die het slachtoffer waren en zijn van kinderarbeid. Het was niet alleen over lang geleden maar ook over bv Sandra Kim en ook over landen waar nu nog altijd kinderarbeid is. Dus daar werden Dirkje en ik even terug geworpen naar Nepal.

Het musuembezoek zit er op na ongeveer een 2,5 uurtjes. Op de site van het MIAT stond info over een wandeling door het industriële verleden van Gent, dus daar kregen we mooi een kaart van aan de infobalie. Dus op weg door Gent. Maar met overprikkelde oren en neus en ondertussen heel het hoofd, hebben we onze wandeling wat ingekort. Maar toch mochten we het mooie Gent nog eens opnieuw ontdekken en kwamen we langs leuke plekken en leerden weer wat bij.

Dus ja, het MIAT vonden we zeker een aanrader. Een leuk, mooi museum met ongelooflijke lieve mensen die heel graag uitleg geven. Bedankt, MIAT, we leerden veel bij over de textielindustrie in Gent.

http://www.miat.gent.be/