Trademarks in Hasselt-Genk… Wij gingen aan de slag!

Als je thuisonderwijs geeft ben je altijd op zoek naar wat er wordt georganiseerd in de buurt. Je kan dan natuurlijk mee genieten van die organisatie, je trekt er weer eens op uit en die organisatie geeft een kapstok waar je gaandeweg 100-dingen aan kan vasthangen. Trouwens dat probeer je ook te doen als je les geeft in een gewone school, dus niets nieuws. Alleen laat het thuisonderwijs je toe om daar nog wat vrijer mee om te springen. Je kan het in alle vakken gebruiken en je weet dat natuurlijk van elkaar omdat je de enige juf bent! Dus je kan stoppen met in vakjes te denken…

Wij gingen aan de slag met Trademarks  ergens halfweg november.  Er bleken allerlei tentoonstellingen te zijn in Hasselt en in Genk en het was leuk natuurlijk dat er een map was met lesmateriaal en allerlei info en ideeën.

We gingen eerst thuis aan de slag hiermee en keken naar het filmpje van Logorama. Een filmpje is meestal een schot in de roos, want heel wat tieners lezen sowieso niet meer graag maar kijken liever naar een filmpje. En onthouden er ook veel meer van. (Eventjes tussendoor… daarom gebruiken we ook zo veel filmpjes van TED education thuis) Net in die week waren we ook bezig voor Techniek met de verschillende manieren om beelden te maken (microscoop, PET-scan, … maar ook animatiefilm en stop-motion). Dus dit sloot weer mooi aan en gaf ons het idee om meteen zelf een stop-motion film te gaan maken, of beter gezegd “filmpje”….En we zouden ook zelf een Logoramacity gaan bouwen. En bij dat bouwen kwam meteen onze wiskunde naar boven waar we bezig waren met kubus en balk en hun manteloppervlakte en ontvouwingen. Dus dat konden we dan toch even mooi knutselen. En kijk het resultaat was leuk en het bouwen was nog leuker!

We filmden ook onze logostad! Kijk maar!

En dan ons stop-motion filmpje maken. Geef toe! Hier komt zo veel bij kijken en kan je zoveel aanleren dat het gewoon een superdankbaar onderwerp is om mee te vertrekken.

En ook dat resultaat mocht er weer zijn! Oordeel zelf maar!

Wat dan zo leuk is… is dat er spontaan andere ideeën uit Thijssen zelf naar boven komen. En die sluiten niet meer aan met het idee waar we van vertrokken, maar dat maakt thuisonderwijs net zo leuk. Want je kan daar gewoon tijd voor maken. Thijssen bedacht zelf een stop-motion filmpje en  regelde zelf hoe het moest gedaan worden. En dat is toch leuk om die executieve functies van plannen en organiseren toch weer aan te scherpen. Dus we konden meteen ook onze auticoaching weer afvinken die dag 😉

Kijk hoe Thijssen zijn epic back-flip deed!

Maar in de map met lesmateriaal zat nog meer. Zo speelden we ook memory met allemaal logo’s en zochten we verhalen op rond die logo’s en bespraken we kleurgebruik en en hoe herkenbaar een logo is en hoe logo’s soms veranderen en waarom. Enne… wie de winnaar is van de memory is ook wel duidelijk zeker?

Maar ook tijd om op stap te gaan. Toeval wou dat ik ook net aan het kijken was om een schooltoneelvoorstelling mee te pikken. En in Genk in C-mine boden ze de toneelvoorstelling “Dis-moi wie ik ben” aan en in C-Mine was dan ook nog een stuk tentoonstelling van Trademarks. Twee vliegen in 1 klap want een opdracht rond Trademarks was ook op zoek gaan naar wie je bent. Veel jongeren willen dit immers laten zien door gelinkt te worden aan bepaalde merken. Maar het toneel over 2 Afrikaanse meisjes die op zoek gaan naar wie ze zijn in hun 2 culturen bracht natuurlijk nog heel wat andere onderwerpen met zich mee. We leerden over Afrika, racisme en de verschillende onderdelen van toneel

En het toneel was goed! Het sprak aan met de nodige humor en het bracht een leuk gesprek op gang in de auto naar huis. Maar natuurlijk deden we nog heel wat meer op C-mine voor we naar huis gingen. We moesten ook nog de tentoonstellingen bekijken.

En op C-mine zijn en het doolhof niet doen? Dat kan al helemaal niet. En ook hier komt weer wat auticoaching naar boven. Want een doolhof is nu niet echt het voorbeeld van voorspelbaarheid. Dus soms was het een beetje over de streep trekken maar dan nooit met een stevige rugduw… gewoon op eigen tempo. Eerst veilig rondom het doolhof gaan kijken en dan stap voor stap.

En paar weken later op een moeilijke namiddag werkten we nog verder aan ons thema van Trademarks. Een moeilijke namiddag omdat hoofdpijn en een veel te druk hoofd de laatste tijd zijn intrede heeft gedaan. Dus moeten we regelmatig ons schema overhoop durven schoppen. Niet makkelijk als controlefreak voor mezelf maar de voorzichtige schop wordt vanzelf een stevige schop als je ziet wat het oplevert voor je kind. Maar goed… zo gingen we dus op een namiddag aan de slag om met een profielfoto duidelijk te maken wie we zijn. Met welke voorwerpen laat je zien aan iemand wat je belangrijk vindt of wie je bent. Eerst geen gemakkelijke opdracht want je moet je verplaatsen in iemand anders, je moet gaan verbeelden en daarna moet je weer keuzes maken omdat niet alles op een foto kan. Allemaal geen gemakkelijke ‘dingen’ voor iemand met autisme waarvan het hoofd dan ook nog erg vol zit de laatste tijd. Maar op een rustig tempo kwamen we tot een superresultaat en vond hij het geweldig.  En ik ook….

En zo hadden we heel wat vakjes van ons onderwijs samen gebracht in 1 thema. En ons thema is nog niet afgelopen, want we hebben nog wat plannen. Want waarom zou ons ene thema helemaal voorbij moeten zijn als we aan ons volgend thema bezig zijn?

Zalig… de ene dag denken we in vakjes maar de andere dag heeft het hoofd liever geen vakjes. De ene dag kan het hoofd supersnel werken, maar de andere dag heeft het hoofd rust nodig. En dat kan allemaal dankzij ons thuisonderwijs! Nog altijd even blij met onze beslissing!

 

 

Advertenties

Het nut van een plan

Je kent dat gevoel wel als ouder of als leerkracht dat je wil dat je kinderen of leerlingen graag iets aanpakken volgens een plan. En dat zij dat net niet nodig vinden. Er komt dan een gefrustreerd gevoel opborrelen want je weet al hoe het gaat eindigen. En eigenlijk zouden zij dat ook moeten weten want het is niet de eerste keer dat zo’n aanpak zonder plan mislukt. Stel je dan een tiener met ASS en/of ADHD voor dan kan je dat frustrerende gevoel rustig nog eens met een factor 10 vermenigvuldigen. Je weet hoe hard zij het nodig hebben (executieve functies lopen niet altijd zoals verwacht), maar je weet ook hoe goed zij zelf vinden dat ze dat wel in hun hoofd kunnen doen. Dus was ik wat blij dat ik hier ontdekte hoe ik op een rustige manier kon laten zien dat we een plan van aanpak nodig hadden. En dat had natuurlijk alles te maken met het feit dat ik het kon koppelen aan een interesse. Dat weet iedereen uit de boekjes , maar als je dan die interesse vindt waarbij ze het aannemen van je en het tot een goed einde brengen, dan geeft dat een aardig goed gevoel. Zowel voor hem, als voor mij!

Hij is natuurlijk erg gebeten door techniek en wetenschappen en dan even terugdenken aan wat je zelf fijn vond in je opleiding helpt . Voor zowel wiskunde als techniek moet hij cavalièreperspectief en ontvouwingen kunnen tekenen. Dus ging ik op zoek naar mijn oude tekenplank en moest hij een doos met opgegeven afmetingen op schaal tekenen in cavalièreperspectief en de ontvouwing in een andere schaal. img_6987
Als je dit snel en goed wilt doen, kan je best een plan van aanpak hebben. Het begint al met te kiezen waar je op je blad zal beginnen (zeker bij de ontvouwing belangrijk). Dus moest hij al beginnen met een schets om de afmetingen te bepalen en zo te kijken waar hij best op zijn blad kon beginnen. Als je dan vlot wil tekenen met een tekenplank, kan je best ook lijnen die in dezelfde richting lopen (evenwijdige lijnen dus) zoveel mogelijk allemaal achter elkaar tekenen. Een kwestie
van je latten niet de hele tijd te moeten verleggen of je plank img_6988niet te moeten ronddraaien na elke lijn. En het is dan natuurlijk extra leuk als er tussendoor eens wordt gezegd: Je
hebt gelijk, dan gaat het inderdaad sneller en beter. Verder ook nog dunne hulplijnen leren tekenen en daarna afmeten in plaats van lijnen onmiddellijk op de juiste maat te willen tekenen. Want lijnen onmiddellijk met de juiste afmeting tekenen als je onder een hoek van 45° tekent is niet zo handig. En dunne lijnen tekenen was ook weer een extra motorische vaardigheid (zeker omdat de schrijfmotoriek ook wel  kan haperen bij kinderen met ASS).

img_6984Daarna de tekening in inkt zetten. Dat is terug een stap die heel wat aandacht vereist en ook een plan. Nu teken je niet alleen best alle evenwijdige lijnen na elkaar maar nu begin je ook nog best van boven naar beneden om zo je inkt niet uit te wrijven. En dan ook nog eens denken aan de verschillende soorten pennen en soorten lijnen afhankelijk van zichtbare en onzichtbare lijnen. En kijken dat je je lijn niet te ver tekent en meteen juist want je kan niet gewoon gaan gommen. Dus wat doe je dan bij een fout….
Iedereen die ooit op kalkpapier een tekening heeft gemaakt, weet img_6986wat dan komt… De foute lijntjes of lijntjes die te ver getekend zijn voorzichtig weg krassen met een mesje. Terug een hele motoriek. En dan een niet te schatten motoriek: alle potloodlijnen weggommen zonder dat je blad kreukelt.Alleen
vertelde hij ’s avonds aan zijn zus dat het wel niet zo erg was dat krassen op kalk zoals ik altijd vertelde. Maar toch even rechtzetten aan die lieve wijsneus dat er op onze kalken vroeger bij het ontwerpen van een machine wel net iets meer lijntjes stonden dan bij zijn balk…

En dan tot slot zijn we de balk ook gaan tekenen op Tinkercad. Als je ooit een leuke online tool zoekt om 3D te tekenen met je tieners, dan moet je zeker Tinkercad eens bekijken. Natuurlijk met de eenvoud van de computer konden we daar iets verder gaan en ook al boringen aanbrengen. Maar kijk hij vond de tekening op de kalk toch nog altijd cool, ook al was het op de computer zoveel eenvoudiger.

img_6994

Het was zo een leuke ervaring omdat hij zo geïnteresseerd was en het goed wou doen. Eigenlijk bijna perfect wou doen (heb echt moeten zeggen dat dat kleine tikkeltje niet weggekrast moest worden) en ook dat was dan weer een leerschool want perfect kan niet. En omdat hij gebeten was om het goed te doen nam hij het aan om volgens een plan te werken en als hij het plan toch even niet volgde, zag hij bijna onmiddellijk dat het dan minder goed werkte. Dus …

…mission accomplished en met heel veel vliegen in 1 klap:

  • wiskunde en techniek oefenen
  • leren werken volgens een plan
  • fijne motoriek oefenen
  • leren luisteren en advies aannemen
  • perfect kan niet
  • en vooral….. succesbeleving!

Dus eigenlijk een beetje zonder dat ik het had verwacht heb ik op een fijne, ontspannen manier ingezien hoe ik vanuit een interesse iets kan aanleren wat ze anders niet van me willen aannemen. Dus weer een stap gezet om de executieve functies te verbeteren want voordat ze een plan zelf kunnen gaan maken moeten ze wel eerst het nut er van inzien natuurlijk.

 

Af en toe herpakken

Weet je, een planning maken is goed en is nodig, maar het heeft ook altijd als nadeel dat je je te erg aan die planning wil houden. Net daardoor verlies je dan weer uit het oog wat je belangrijk vindt in het “onderwijzen”. Zo heb ik bijvoorbeeld opgesteld welke onderdelen ik voor welk vak per week wil doen. Een jaarplanning dus, zoals elke leerkracht doet. En als er dan iets tussenkomt en je denkt dat je het niet af krijgt, dan moet je heel erg oppassen. Want voor je het weet ben je zelf weer gewoon aan het doordraven om toch je planning af te krijgen. Net zoals ook in school met een jaarplanning 😉
En dat is wat ik net niet wou. Je vergeet dan immers inspiratie en creativiteit toe te voegen. Trouwens ik ben er nog altijd van overtuigd dat je daardoor niet minder gezien krijgt, maar we denken dat blijkbaar wel van nature uit. Of ik toch alleszins dan.

Dus met dat we maandag iets minder hadden gewerkt (moesten nog een beetje bekomen van onze skitrip) en dinsdag ook iets minder (was naar school moeten gaan voor mijn werk) had ik de neiging om de rest van de week een beetje droger en sneller te doen. Maar vandaag zag ik de interesse dalen en dus ook de concentratie. Gelukkig ging er toen ergens een knipperlicht branden en bedacht ik me dat ik het zo net niet wou. Dus heb ik onder de middag even nagedacht hoe ik toch nog snel het op een andere manier zou kunnen aanpakken. We hadden immers vandaag oefeningen opstaan op het optellen en aftrekken van gehele getallen en oefeningen op de past simple voor Engels. Dus een beetje drilwerk eigenlijk.

Maar het drilwerk voor wiskunde hebben we opgelost met een parcours door het huis. Zo had ik bijvoorbeeld briefjes gemaakt met daarop telkens een optelling of aftrekking van gehele getallen. Deze briefjes had ik op elke trede van de trap gelegd en als er een oefening fout was moest er naar boven naar de trap gelopen worden en weer terug naar het briefje. En het is al een hoge trap hier want we hebben plafonds op 3m60 hoogte. Dus ik dacht dat het meteen een beetje conditietraining zou zijn. Maar dat bleek helemaal niet. Hij was zo geprikkeld hierdoor en gestimuleerd dat hij echt goed nadacht en ook zijn antwoord eerst zelf controleerde voordat hij het briefje omdraaide om de verbetering te kunnen zien. En het hele parcours werd foutloos afgerond. Dus hoeveel vliegen had ik nu in 1 klap? Concentratie, motivatie, zelfcontrole, …

Het tweede deel bestond uit twee (snel getekende) grondplannen van het huis, eentje van elke verdieping. Hierop stond geen uitleg, enkel rode en groene stippen. Dus het was aan hem om zichzelf te oriënteren en op zoek te gaan wat de stippen betekenden. Op elk van die plekken lag een een envelop met een oefening er in. De ene envelop was al wat moeilijker verstopt dan de andere. De groene stippen verwezen naar opdrachten van Engels en de rode stippen naar opdrachten van wiskunde. En meteen werd het interessanter gemaakt en afgewisseld met zoeken.

En je zou nu kunnen denken, net zoals ik als ik aan het doorduwen ben, dat je toch veel verliest met dat zoeken. Dat is waar, daar verliezen we tijd mee. Maar de oefeningen worden met zoveel meer concentratie gemaakt en verlopen daardoor bijna foutloos en veel sneller. Dus toch tijdswinst op het einde van de rit!

Op zich is het ook logisch als je er over nadenkt. Iemand met ADHD wordt graag geprikkeld, zit niet graag stil. Van stil zitten worden ze moe en verliezen ze hun concentratie. Dus wat moet je dan doen? Bewegen! Later op je werk zit je ook zelden 100 min achter elkaar stil op een stoel. Dus waarom zouden kinderen het dan wel moeten doen? Als leerkracht beweeg je toch ook doorheen de klas? Of hoop ik dan toch….

Naar de zoo is meer dan natuurwetenschappen!

Een tijdje geleden gingen we op uitstap naar de Olmense zoo. Het idee kwam er de dag voordien omdat we tijdens de week bezig waren geweest met de gewervelde dieren voor natuurwetenschappen. En we hebben er een gewoonte van gemaakt om het op vrijdag nog allemaal iets anders aan te pakken. We proberen van elke vrijdag een “TGIF”, Thank God It’s Friday, van te maken. Dus was een uitstap naar de Olmense zoo hier ideaal voor.

Eerst gingen we aan de slag in een bundel (bezoek-olmense-zoo) die ik maakte de dag voordien. We begonnen met een mindmap uit te zetten om na te gaan wat we moeten om dit bezoek te plannen. Dat is iets wat veel tieners van 12 jaar natuurlijk nog niet kunnen maar voor iemand met autisme is dit vaak extra moeilijk. Toch is het een belangrijke eigenschap dus proberen we dit regelmatig te doen. Uiteraard moet je dit goed begeleiden want anders is het een te grootse opdracht en komt de paniek opdagen.

Vervolgens gingen we opzoeken wat allemaal geld zou kosten op zo’n uitstap en berekenden we alles. Hierbij kwam er wat zoekwerk naar de inkomprijzen, dieselverbruik dieselprijs, prijs eten, … En zo kwam ook onze wiskunde aan bod. En zeker onze verhoudingen werden ingeoefend bij het berekenen van de kostprijs van de autorit.

olmensezooprovincies

 

Maar waar ligt de Olmense zoo precies in België? Dus tijd voor wat aardrijkskunde. Provincies benoemen en aanduiden waar “thuis” is en waar de Olmense zoo.

 

 

dierentuinengels

Ook Engels mocht niet ontbreken in ons pakketje. Wat is de naam van de verschillende
dieren in het Engels? Dus op een kaartje maar aanduiden hoe de verschillende dieren noemen in Engels. En meteen laten controleren online in de Van Dale. Want het is ook dat woordenboek wat gebruikt mag worden bij de examens van de examencommissie.

Om ook al een beetje economie te verwerken qua idee maar vooral wiskunde voor de berekeningen moesten we uitrekenen wat de inkomsten zouden zijn van de zoo met fictieve cijfers. En eerst was zijn reactie “Waauw, zo veel!!”. Tot hij zelf spontaan bedacht dat zo veel dieren verzorgen ook wel heel veel geld moest kosten. Oef, geldbesef! Dat willen we toch allemaal dat onze kinderen dat krijgen. Zeker met grote getallen is dat moeilijk, zelfs voor veel volwassenen.

Om de reis naar de zoo al een beetje op te smukken (want gewoon in de auto zitten wordt blijkbaar saai gevonden) moesten er foto’s getrokken worden met de smartphone voor techniek. Toepassingen zoeken van constructie, transport,biochemie, ….

De opdrachten in de zoo zelf waren natuurlijk gericht op ons onderwerp van de gewervelde dieren van natuurwetenschappen. Maar over de aanpassingen aan de omgeving hadden we nog niets gezien. Dus het was wel heel leuk om te zien hoe hij op zoek ging naar de aanpassingen. Hij vond het ook superleuk om met zijn smartphone in de aanslag op tocht te gaan in de zoo. Er werden ook nog heel wat andere foto’s en filmpjes gemaakt.

Hier wat beeldmateriaal:

Een geslaagde dag! En de Olmense Zoo is zeker een aanrader. Er zijn misschien mooiere dierentuinen maar de Olmense Zoo is niet te ver en je kan heel leuk naar de dieren kijken.

Afbeelding

Op bedrijfsbezoek bij K-teg

Project 3 in ons boek van Techniek bracht ons naar de verschillende fases in het tot stand brengen van een product en de tekening die erbij horen. Dus tijd om op bezoek te gaan in het bedrijf van papa.

Voor het bezoek vroeg hij me al hoe lang we daar gingen zijn. En daar begon hij spontaan zelf te plannen. We moesten voor het bezoek nog langs Genk en hij begon me te vragen hoe lang we reden tot Genk en hoe lang van Genk tot Kiewit, … En zo ging hij alles af. Dit vond ik al een eerste belangrijke les en eigenlijk bijna een sprong van de aarde tot de maan. Want zoals je vaak ziet bij iemand met ASS heeft ook onze zoon het niet zo gemakkelijk met plannen. Of met executieve functies zoals het zo mooi wordt gezegd in de theorie rond ASS. Dus nu nam hij zelf het initiatief om een planning te maken en ging hij zelf naar de info van de verschillende stappen vragen. Dit was me al veel belangrijker dan alle leerstof die hij die namiddag in zijn rugzak zou steken. Want geef toe, kunnen plannen is toch veel belangrijker in je verdere leven dan weten of iets nu een projectietekening wordt genoemd of een ploftekening. Op zo een moment ben ik zo blij met onze keuze voor thuisonderwijs. Want in het gewone onderwijs is hier gewoon geen tijd voor…. leerplannen moeten immer gevolgd worden en de inspectie wil zien dat alles behaald werd. Maar goed…. hoe gingen we te werk bij ons bedrijfsbezoek?

Op voorhand bekeken we in ons boek van techniek al even welke tekeningen er gebruikt worden bij het tot stand brengen van een product: schetsen, projectietekeningen, ploftekeningen, CAD-tekeningen, foto’s, … De opdracht was nu om op tocht te gaan met de iPad doorheen het bedrijf van papa en foto’s te nemen van de verschillende tekeningen en een zicht te krijgen op het productieproces. Dus dat leek me al een goed begin om meer dan 1 vak te betrekken, want hij moet zelf inschatten waarvan een foto te nemen en hij werkt me een iPad.

Een zicht op de foto’s die hij nam tijdens zijn bezoek aan K-teg van de verschillende tekeningen die ontstaan tijdens het proces.

Maar uiteraard kreeg hij die namiddag ook uitleg over de werking van heel wat verschillende machines.

Zo leerde hij hoe een frees werkte, een verlijmmachine, … Maar ook qua organisatie van een bedrijf stak hij heel wat op. Wie maakt de offerte, hoe wordt de productie aangestuurd, hoe weet elke werknemer wat hij moet doen, …. Hij zag dat IT al erg geïntegreerd is in het bedrijf van papa.

En nu gaan we de volgende les hiermee aan de slag. Want geef toe wat is er leuker dan het eens allemaal in werkelijkheid gezien te hebben in plaats van op een prentje in een handboek te leren.

Waarom indelen in vakken?

Leren wordt zo veel leuker als je samen op ontdekking gaat en als je niet in hokjes van vakken moet denken. Een probleem in de “echte”wereld zit toch ook niet in 1 hokje? Maar het vraagt natuurlijk heel wat van diegene die zo een project leidt. Het vraag voorbereiding maar ook je voorbereiding los laten. Je kan een stuk al voorbereiden maar als je echt “samen” op pad gaat, komen er stukken die je niet kon voorbereiden en dan moet je samen op zoek gaan. Maar is dat niet net mooi? Leren vragen stellen, leren toegeven dat je het ook niet precies weet en dan leren samen op zoek gaan.

Een voorbeeldje van hoe we hier al mee aan de slag gingen. In ons boek van natuurwetenschappen stond een opdracht om 5 dingen op te schrijven waar je die dag al met de bloemplant in contact was gekomen. We maakten hier een iets andere opdracht van want de “dingen” moesten gefotografeerd worden met de smartphone. Eerst was het niet zo simpel om te zien waar je in je dagdagelijks leven in contact komt met een bloemplant. Maar na de tip zoals je hebt een T-shirt aan van katoen en katoen komt van de katoenplant, kwamen de foto’s wel. Zo kregen we een foto te zien van een skateboard omwille van het houten deck maar ook een foto van kunststof bal. De kunststof wordt immers gemaakt van olie en olie is ontstaan uit onder andere plantenresten.

Aan de hand van leuke Engelstalige filmpjes gingen we op zoek naar het hele verloop van het ontstaan van olie, tot het winnen van olie en het maken van de verschillende producten. Enkele filmpjes die we hierbij bekeken:

En we konden aan de hand van deze filmpjes zoveel andere onderwerpen betrekken. Aan de hand van het filmpje van Q8 hebben we gekeken naar de landen van het Midden-Oosten. Waar ligt welk land? Hoe komt het dat de landen ruzie hebben? Wat is de problematiek van Syrië? Maar ook konden we berekeningen maken over hoeveel liter olie er wordt geproduceerd en zijn we een olievat gaan namaken in papier om zo op schaal te werken en de manteloppervlakte van een cilinder te berekenen.

De Engelse filmpjes zelf brachten dan weer heel wat nieuwe woordenschat met zich mee.

Echt het ontstaan van olie werd eenvoudig uitgelegd door mezelf en daarna moest er zelf aan de slag gegaan worden door dit na te vertellen aan de hand van tekeningen.

En dit bracht dan weer de volgende vragen met zich mee: waarom drijft olie op water, maar ook waarom vormt de olie een druppel in het water. Op die laatste vraag was ik zelf niet onmiddellijk voorbereid, dus gingen we samen op zoek.img_6070-1img_6079-1

Maar we betrokken ook de tabel van Mendeljev en de atomen, protonen, neutronen en elektronen en gingen de watermolecule tekenen.

We gingen op zoek via een proefje om de dichtheid van water te laten wijzigen: een ongekookt ei in een glas water en dan zout toevoegen aan het water. img_6074-1

Bij het eindproduct betrokken we het spuitgieten en wat de moeilijkheden zijn bij spuitgieten. En we gingen op zoek naar voorbeelden in de kasten waar we aan producten kunnen zien dat ze via spuitgieten zijn gemaakt.

 

 

Zo een leuke dag en zo veel geleerd op zo een leuke manier, afwisselend met filmpjes en proeven, knutselen, rekenen, … En overal waar je kijkt kan je je leerstof van de afgelopen week betrekken:

  • op zoek gaan naar ruimtefiguren en vlakke figuren in de filmpjes
  • de vervoeging van to be in de filmpjes
  • getallen in het filmpje op een getallenas plaatsen
  • hoe heeft de oliewinning de maatschappij beïnvloed?

Dus zou het niet alle leerlingen zo veel leuker zijn om niet in vakjes te leren maar te kijken hoe fijn het is dat alles met elkaar verbonden is? Zoveel te leren op zo een eenvoudige manier en vooral belangrijk… je leert kinderen en tieners iets in vraag te stellen en op zoek te gaan naar antwoorden.

Wij vonden het alleszins een geslaagde dag want we vatten onze dag ook nog eens samen in een A3-boekje. Weer een vaardigheid er bij!