Een terugblik op onze beslissing…

Yeeehaaa! Dirkje is geslaagd! Op het moment (ook al is het dan al meer dan 3 weken geleden) dat de laatste punten binnen zijn en het diploma een feit is, wordt het tijd om een achterom te kijken.

April 2017 was de maand van de grote beslissing. De knoop werd na verschillende lichte twijfelperiodes in de voorbije 2 jaar eindelijk doorgehakt. Wij zagen al een tijdje dat Dirkje “Dirkje” niet meer was, maar langzaam aan veranderde tot een standaardformaat. Waar trouwens ook absoluut niets mis mee is, maar zo kenden wij ons Dirkje niet. Maar eigenlijk begon ons huisonderwijs al in de twijfelperiode. Ze heeft altijd zelf gekozen en zelf ervaren waar het toch niet liep zoals ze eigenlijk wou. Achteraf gezien zegt ze wel dat ze eigenlijk vroeger had moeten schakelen naar huisonderwijs en examencommissie, maar nu heeft ze het toch maar zelf ontdekt en ervaren.Nepal

 

Om terug te blikken op onze beslissing zou ik ons jaar kunnen overlopen, maar via zowel mijn blog als de blog  van Dirkje, http://namastenepal2k17.blogspot.com/, heb je die verhalen al kunnen volgen of kan je nog eens lezen. Ondertussen heeft ze al een nieuwe blog voor haar extra jaar dat ze gaat nemen: https://wherelifebegins.be/. En dat is wherelifebeginsmeteen al een eerste punt wat haar jaar huisonderwijs heeft opgeleverd. Ze heeft gemerkt dat ze eigenlijk graag schrijft. Als kind maakte ze al krantjes en zocht ze “klanten”. En die liefde voor het schrijven heeft ze terug ontdekt. Tijdens haar bijna 5 jaar op het secundair was die liefde in een vergeethoekje terecht gekomen omdat een hele dag op school zitten en daarna nog taken maken en leren, haar creativiteit niet echt bevorderden. Maar genoeg… het ging over Dirkje haar jaar huisonderwijs. In de stijl van haar nieuwe blog wil ik 5 dingen opsommen die ze leerde door haar huisonderwijs en die ons doen realiseren dat we extra blij zijn dat ze koos voor deze ervaring. Dus nieuwe titel:

5 dingen die huisonderwijs Dirkje leerde

1. Plannen is nodig om chaos te vermijden

Dirkje roept soms spontaan het woord “chaos” op. Als Dirkje in huis is, ligt er overal iets. Ze antwoordt op elk voorstel “ja” om dan tot de conclusie te komen dat het niet allemaal haalbaar is of dat ze halfdood uit het weekend komt. Als je zo de wereld van de examencommissie instapt, dan loopt het niet goed af natuurlijk. Dus Dirkje heeft wel geleerd dat plannen nodig is en “nee” zeggen ook. In school zou ze dit niet zo echt hebben moeten leren, omdat je vanzelf al in een structuur zit van 9u tot 16u elke dag. Maar in huisonderwijs kan je op heel veel “ja” zeggen. Dus ze heeft leren werken met een planning om haar vakken te plannen wat er per uur door moest en om blokjes in te plannen waarop er kan ingehaald worden of verder bijgewerkt of verdiept worden. Dat realiseren en ook nog gebruiken, vind ik zelf  een heel groot voordeel. Dus “Check!”, het eerste voordeel is er al.

2. Doorzetten ook al ben je bang om je doel niet te halen

Ook in het gewone onderwijs moet je kunnen doorzetten. Absoluut! Maar het traject via examencommissie doen vraagt toch nog net meer doorzettingsvermogen. Je weet totaal niet wat je kan verwachten. Anders weet je al uit de klas wat je leerkracht belangrijk vindt of je kent de vraagstelling al van de leerkracht. Nu was het echt alles grondig leren. Want soms was het zo dat er echt heel erg in detail gevraagd werd, over dan ook nog een detail. Dus soms zie je het einde niet echt heel goed en twijfel je of je wel ver genoeg staat met je voorbereiding, en ook dan moet je kunnen doorzetten. En je moet dan ook beslissingen kunnen nemen. Zo hebben we 1 keer een examen uitgesteld omdat ze echt het gevoel had niet klaar te zijn. Bij volgende examens kwam dat gevoel soms terug, maar ze leerde toch goed verschil maken tussen dat gevoel hebben omwille van stress en dat gevoel heel terecht hebben. En ja, soms kwam er wel eens de angst of het allemaal zou lukken. En dan moet je durven blijven staan achter je beslissing en blijven verder gaan. En dat blijven verder gaan heeft ze gedaan. Ze heeft haar schooltijd op dezelfde tijd afgerond met daarbij nog een hoop reizen en ervaringen bij op haar lijstje.

3. Uitspitten, niets zo maar aannemen

Eigenlijk was dat iets wat Dirkje al goed leerde in de Freinetschool, maar toch zagen we het wel verdwijnen in het reguliere secundair. Er waren natuurlijk wel leerkrachten die dat prikkelden, maar er waren er ook die dat niet prikkelden. En ik ben er van overtuigd dat dat binnen de examencommissie ook zo is. Maar Dirkje wou het allemaal weten en wou het allemaal begrijpen. Dus Google werd haar beste vriend om alles extra op te zoeken. Dus er was nergens meer “zo maar aannemen” bij. Ze wou weten waarom en hoe precies. En die nieuwsgierigheid en leergierigheid zijn grote troeven. Want ze realiseerde zich dat als ze zo maar dingen aannam ze eigenlijk niet goed begreep en dus ook niet op de typische toepassingsvragen van de examencommissie zou kunnen antwoorden zoals zij wou.

4. Met je eigen weg kiezen is niets mis

Uiteraard komt er commentaar als je als goede, brave leerling een beslissing neemt om je hart te volgen en dus te stoppen met school en over te schakelen naar huisonderwijs. Soms doet de commentaar pijn en soms maakt hij je sterker. Dat is meestal afhankelijk van wie hij komt. Maar met je eigen weg kiezen is niets mis, leerde Dirkje. Daarom was het belangrijk om op voorhand goed na te denken over die beslissing en altijd voor ogen te blijven houden waarom ze die keuze maakte. Tegen de stroom is niet zo gemakkelijk maar geeft veel meer adrenaline dan met de stroom mee. Een belangrijk les: als je iets echt wil, ga er dan voor, ook al is het via een eigen pad dat niet zo vaak genomen wordt. Als jij weet waarom je het doet, kan je het ook uitleggen aan anderen zodat ze het begrijpen.

5. Genieten en werken kunnen samen gebeuren

Het is een jaar geweest met hard werken, maar dat sluit niet uit dat ze ook heel wat heeft genoten. Ze heeft een aantal reizen gemaakt natuurlijk, maar daar ligt het genieten eigenlijk niet in. Doordat ze nu zelf haar planning maakte qua leren, tennissen, op stap gaan, hobby’s, … kon ze veel meer genieten  van alles. Er kon nu niet onverwachts een toets of voorbereiding tussen komen. Zij maakte haar planning en dat hield in plannen wanneer hard werken en plannen wanneer genieten. Ze leerde dat als je de vrijheid hebt om zelf je ritme te bepalen dat je dan gerust hard werken en genieten kan combineren. En is dat nu niet een gouden regel om een “burn out” later te voorkomen: werken en genieten.

Dus ja… het is een geslaagde ervaring geworden voor Dirkje. Geslaagd in de letterlijke zin om dat ze voor elk examen van de eerste keer slaagde op de examencommissie voor de richting Wiskunde-Wetenschappen. En ik weet dat dat in het reguliere onderwijs niet zo speciaal klinkt, maar neem maar van mij aan dat dat bij de examencommissie een hele prestatie is. En anderzijds geslaagd omdat ze precies heeft kunnen doen wat ze voor ogen had: ervaringen op doen en gemotiveerd leren.

IMG_4541

 

 

 

 

 

Advertenties

Een gedachte over “Een terugblik op onze beslissing…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s