Ode aan mijn dochter

Wie is jouw voorbeeld? Typische vraag om te stellen in een interview. Wel ik moet bekennen dat als mama mijn dochter mijn voorbeeld is. Klinkt misschien wat vreemd. Ik weet dat elke mama haar kinderen graag ziet en ik bewonder mijn kinderen allebei even erg. Maar nu gaat het eens over mijn dochter.

Als baby sliep ze echt bijna nooit. We hebben uren liedjes gezongen, rond gereden met de auto, tv gekeken, bij ons in bed genomen. Vreemde mensen of een ongewone situatie waren genoeg om schrik te hebben en een nieuwe stap niet te durven zetten. Wenen, huilen, hele scènes. Toen ze een jaar of acht- negen was, werd ze zo onzeker dat ik haar soms het school nog niet binnen kreeg. Maar ze leerden ons: geef haar vertrouwen, laat haar zich veilig voelen. En dat deden we. We dwongen haar niet. Als ze niet kon slapen, kwam ze bij ons liggen. Als ze ergens heel angstig over was, dan dwongen we haar niet. En inderdaad zoals ons voorspeld, ging het beter. ’t Schommelbootje gaf samen met ons Dirkje de tijd en ruimte die ze nodig had. Ze ging haar beter voelen en zette geleidelijk aan altijd meer stappen.angst

Toen kwam de overgang naar het middelbaar. Van Freinet naar het gewone onderwijs. Een grote stap die ze zonder enig probleem nam. Maar doorheen de jaren gaf de druk van het school weer zo veel stress dat we Dirkje terug zagen veranderen. Ze ging natuurlijk niet meer zo maar huilen. Maar ze werd onrustiger, soms ongelukkiger, legde zelf nog wat meer druk op, maar vooral veel onzekerder. Langzaam aan kwam ze tot het besef dat het dat niet meer was wat ze wou en ze schakelde naar huisonderwijs en examencommissie. En ja, ons Dirkje kwam terug. Ze ging terug genieten, ontdekken, plannen maken en dromen!

En hier start dus mijn ode aan mijn dochter.

Ik wou dat ik net als jou vroeger het lef had gehad om zo een grote beslissing te nemen en te schakelen naar examencommissie of ander vorm van onderwijs op zijn minst. Om meer gaan te ontdekken en vooral meer ontspannen te zijn.

Ik wou dat ik net als jou had leren zoeken naar een oplossing en blijven volhouden. Want dat is iets wat ik heb gemist en voor mij nog altijd de grootste gemiste kans in het onderwijs. Het moest altijd vooruit gaan. Als je een oefening niet vond, dan stond de oplossing er al en moest je al niet meer zoeken. Dat heb je de afgelopen maanden zo mooi geleerd. De eerste weken kwam je nog regelmatig veel te vroeg al iets vragen over wiskunde. Maar stilaan heb je zo goed leren zoeken en blijven volhouden vooral.

Ik wou dat ik net als jou zoveel discipline had gehad om je studies ook nog zo goed te combineren met je tennis. Je hebt een prachtseizoen achter de rug en mag trots zijn op je nummer 77 van België. Alhoewel ik moet toegeven dat discipline in mijn geval niet de grootste missende factor was (want ik had het wel op gebied van studeren), laat het ons maar houden op tennistalent.

Ik bewonder je om wat een prachtzus je bent, wat een lieve behulpzame dochter, gewoon om wie je bent. Met je ADHD-kanten die het soms een gekkenhuis maken thuis. Waardoor ik meestal ook nog alle dingen voor jou moet mee onthouden. Maar daar werk je zo hard aan door het op te vangen op allerlei manieren. En ik ben blij dat ik je er mee kan helpen want als je op school zat waren daar vaak geen mogelijkheden voor. En vooral sinds je weet dat je ADHD hebt, ga je hier zo goed mee om en wil je echt dingen proberen om alles beter te ordenen en te onthouden. Daar bewonder ik je enorm voor. Want het is niet zo evident om dat als 17-jarige aan te nemen.

Ik bewonder je om de hele weg die je aflegde van het bange, onzekere meisje dat sommige stappen daardoor niet zette, naar een toffe meid die er voor gaat. Een toffe meid die nog bang kan zijn, maar die haar nu niet meer laat leiden daardoor.

Maar op dit moment gaat mijn grootste bewondering uit naar je moed om helemaal alleen naar Nepal te reizen. We hebben je er in gestimuleerd om over je angsten te VlagNepalstappen en het gaan te doen. Als de angsten opdoken, dan zijn we eerst samen en later jij alleen, alles gaan opzoeken. Hoe ziet zo een vliegtuig van Emirates er uit? Hoe ziet de luchthaven er uit? Hoe veilig is zo een vliegtuig? En dat is zo belangrijk. Als je bang bent, zorg dan dat je info hebt zodat je een zo goed mogelijk beeld krijgt. En dan wordt de angst kleiner. Maar ik moet bekennen, ik had het niet gedurfd als 17-jarige.

Ik heb deze avond en nacht geleerd dat je prachtige dochter verder laten leren en ervaringen laten opdoen en dus loslaten, niet de gemakkelijkste weg is. Maar je moest het doen en wij moesten je stimuleren. Je mag je angsten je dromen niet in de weg laten staan. Als we je dat kunnen leren, dan is onze opdracht als ouders voor mij geslaagd. En ik ben er van overtuigd dat huisonderwijs ons deze kans heeft gegeven.

Dus ja ik bewonder je en je bent mijn voorbeeld. Ik ga ook proberen mijn angsten mijn dromen niet in de weg te laten staan!

Lieve schat, geniet van je ervaringen in Nepal. Er zullen mindere momenten zijn en er zullen ongelooflijke momenten zijn. Maar wat je nu leert, leer je niet in je boekje!

Benieuwd naar haar avonturen in Nepal? Je kan het volgen op http://namastenepal2K17.blogspot.be

Advertenties

3 gedachten over “Ode aan mijn dochter

  1. Whaauw, ze gaat een leerzame en prachtige periode tegemoet!! Bravo voor deze stap Dirkje!! En wat een mooie tekst Kristien. Loslaten is inderdaad niet makkelijk en vraagt moed, van beide kanten! Super en heel veel succes gewenst.

    Like

  2. Zo knap, van Dirkje en van jullie! Het is loslaten langs jullie kant, en durven langs haar kant. Dankzij het vertrouwen dat ze krijgt gaat ze prachtige avonturen tegemoet.

    Like

  3. Wat een geweldig energiegevend verhaal, ondanks het feit dat het vol zit van obstakels. Maar wat ik hieruit geleerd heb: eens je die overwint, kan je alles aan!!! Zo mooi om te lezen hoe jullie jullie dochter (kinderen) de wereld tonen en hen daarin begeleiden om hun eigen verantwoordelijkheid te nemen!!! Zie mijn woorden dan maar als ‘ een ode aan de superfijne ouders … ‘ !!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s