Eerste examen!!

In het begin van ons thuisonderwijsavontuur – september 2016 dus – hadden we al zitten nadenken welk vak we als eerste zouden aanpakken om naar een eerste examen toe te werken. Het stond snel vast dat je daar iets voor kiest wat vertrouwen geeft. Dus moest het Engels worden voor hem. Hij spreekt zo goed Engels en het mooie is …. dat hij zich dat echt helemaal zelf heeft aangeleerd tot en met het “British” accent. Gewoon door te gamen en Youtube te kijken. En ik hoor bij sommigen al wat radartjes in hun hersenen kraken dat het dan toch wel niet helemaal correct Engels zal zijn. Dat kan… dat weet ik niet, want ik ben geen taalkundige. Maar alleszins op vakantie had hij ook twee Engelse vriendjes en hun ouders waren enorm verwonderd dat hij zo goed Engels sprak tot en met het accent toe. De oudste broer vond zelfs dat hij beter Engels sprak dan zijn jongere broer van elf 😉

Dus Engels zou het eerste examen worden. Maar ik wou toch eerst de handboeken doorlopen samen met hem. Ik wou hem immers niet het gevoel geven dat hij in dit systeem wel even examen kon maken zonder er iets voor te doen. Alhoewel ik er van overtuigd was dat hij zou slagen zonder dat we de boeken doornamen. Maar het leek me geen goede houding om aan te leren. En dan ga je plannen en de examenplanning bekijken. Elk examen wordt ongeveer 1 keer in de 2 à 3 maanden gepland. En Engels mondeling kwam nu eenmaal beter in het schema uit, Engels schriftelijk kwam te vroeg. Dus de datum werd gezet op maandag 6 februari. Spannend… eerste examen ooit voor de examencommissie!

Iets na het plannen van deze examendatum ging het minder goed met Thijssen – heel veel last van een heel druk hoofd – en we moesten ons tempo vertragen. Maar goed, je kan tot een week of zo je examen nog annuleren, dus nog meer even aankijken. Maar toch wel spannend, want de hele tijd gaat het door je hoofd uit. Gaat hij het wel kunnen? Een onbekende omgeving instappen… onbekende examinatoren voor hem…. hoe vallen die mensen mee…. kunnen die hem een beetje op zijn gemak stellen…. hoe reageren ze als hij blokkeert…. zal hij niet zo veel stress hebben dat hij zelfs niet wil binnengaan… zal hij goede dagen er voor hebben zodat hij die ochtend rustig is… of zal hij al zo in paniek zijn dat zijn hoofd nog drukker wordt en niet gaat… hoe gaat hij buiten komen… hoe moet ik het hem uitleggen als het niet meevalt…. gaat zijn zelfvertrouwen een deuk krijgen… Ik moet je niet vertellen zeker dat het in ons hoofd ook allemaal heel druk werd? Gelukkig heb je dan een lieve echtgenoot die je af en toe – of eigenlijk regelmatig – kan meenemen in de tol van je gedachten. En ook een superbegripvolle tienerdochter die dit al heel goed kan plaatsen en er kan over mee praten en vooral ook kan luisteren.

In de voorbereiding naar het mondeling examen toe wist ik dat het spreken op zich niet het ergste zou zijn voor Thijssen maar bedenken wat hij er over moet zeggen en hoeveel hij er over moet zeggen en hoe je zenuwen de baas worden. Dus gingen we ongeveer 3 weken voor het mondeling examen van start om over allerlei opdrachten kleine mondelinge voorstellingen te houden: je familie voorstellen, je laatste vakantie beschrijven, een boef uit een strip of game beschrijven, met een klacht naar de dokter gaan, een dokter interviewen over zijn beroep, je eigen karakter beschrijven, je droomjob omschrijven en welke kwaliteiten je er voor nodig hebt… Ik wist dat hij voorbereidingstijd zou krijgen in Brussel en dus moest hij dat ook oefenen. En net die voorbereiding vond hij het moeilijkst. Dus een stapje terug voor hem en eerst gewoon starten met het onderwerp te zeggen en hem er onmiddellijk over te laten praten zonder voorbereiding. Op rustige dagen ging dat vrij goed, maar op minder rustige dagen in zijn hoofd, kwamen er dan 2 zinnen uit. En in de letterlijke autiwereld was dat genoeg, want hij had toch geantwoord op mijn vraag. Dus dan maar weer even het doel uitleggen van zo een examen: “Het maakt niet uit wat je zegt, maar ze moeten kunnen horen dat je Engels kan spreken.” Ik denk dat dat de zin is die de afgelopen weken het vaakst uit mijn mond gekomen is.
En toen kwam de voorbereidingstijd er bij. Pffff…. dat was een moeilijke. Je krijgt dan een voorbereiding met 3 woorden op. “Lieve schat, je moet iets meer opschrijven, want op je examen vergeet je misschien dingen van de stress, en dan kan je altijd terugvallen op je blad”. “Nee… ik kan dat niet. Ik weet niet wat opschrijven en ik kan het toch zeggen?!” Maar blijven volhouden, allebei . Elke dag opnieuw een mooi leeg blad met 3 woorden er op 😉

Een week voor het examen gingen we dan echt examinator spelen met binnenkomen, zitten gaan,…, bedanken en keurig afscheid nemen. En ook toen toch weer even overschat. Vreemd, aan onze dochter heb ik precies nooit uitgelegd hoe ze zich moest gedragen: niet gaan zitten voordat ze het je zeggen, mooi beleefd en keurig groeten, mooi rechtop lopen, … Vond Thijssen maar heel vreemd allemaal! Hij was zo lief, slungelachtig en onzeker bij het oefenen de eerste keer. Maar dat kan dan niet natuurlijk, dus een gesprekje er over en oefenen. Tot een paar dagen er voor want hij vond dit deel nog het moeilijkste (nog moeilijker dan voorbereiden) en ik wou er niet te veel stress door opleggen. De laatste week gingen we dan van 1 opdracht per keer krijgen, naar 2 opdrachten per keer, naar 3 opdrachten per keer. Waar voel je je het beste bij? Alle 3 opdrachten eerst bekijken zodat je een zicht krijgt qua tijdsverdeling (te moeilijk voor iemand die niet goed over weg kan met tijd) of dadelijk aan de eerste beginnen? Het werd het laatste. Niet ideaal in mijn ogen, maar je moet kiezen in je stressfactoren en ik denk dat we er al genoeg hadden. En de 3 opdrachten werden voorbereid in 5 minuten. En terwijl hij in Brussel 20 minuten zou krijgen en 5 minuten extra omwille van de zorgklas. Oh jee, zou hij niet te zenuwachtig worden in die resterende 20 minuten dan?

Dus strategie nog eens bepaald over hoe voorbereiden.
– Probeer eerst wat gedachten te noteren in puntjes.
* Te moeilijk, daar kan ik niet op voorhand over nadenken. Dat komt als ik praat.

– Zeg het dan in je hoofd en schrijf terwijl wat op.
* Resultaat: 3 woorden

-Ga dan oefenen wat je gaat zeggen zodat je zeker weet dat je alle woorden kent.
* Maar dan hebben ze het toch al gehoord.
-In je hoofd oefenen!
* Ahh!

-Bekijk nu nog eens wat je heb opgeschreven. Kan je er echt niets meer bij schrijven?
*Resultaat: 1 extra woord

Ach ja, dan maar zonder echte voorbereiding. Hij praat eigenlijk ook heel vlot Engels en gebruikt woorden die ik niet eens ken en achteraf moet gaan opzoeken. Niet dat mijn Engels zo goed is, maar het niveau is toch hoger dan tweede middelbaar.

De donderdag voor het examen trokken we dan naar Anderlecht naar het examencentrum. Gewoon op voorhand al eens verkennen en wennen aan de omgeving. Daar sloegen de zenuwen al aardig toe. We gingen kijken waar we ons moesten aanmelden en een heel lieve dame gaf wat uitleg rond hoe het maandagochtend zou verlopen. Identiteitskaart afgeven en dan krijg je 2 stickertjes met je gegevens op. Die neem je mee naar het examenlokaal. Eentje is voor op je examen te plakken en het andere stickertje is voor op je aanwezigheidsattest dat je krijgt van de examinator. De inspectie ziet die attestjes blijkbaar graag als ze op bezoek komen. Vreemd… zouden ze toch zelf moeten kunnen opzoeken of je al bezig bent met examencommissie?! Maar goed, ze legde alles heel goed uit en wist ook al te vertellen dat zij er ook zou zijn maandagochtend. Fijn! Al 1 bekend gezicht voor hem maandagochtend.

Altijd zonde om naar Anderlecht te rijden en er dan verder niets mee te doen. Dus koppelden we er een kleine uitstap aan vast. In Anderlecht ligt de Hall of Fame… een park met allemaal graffiti. Dus gingen we op stap met het fototoestel om de mooi graffiti vast te leggen en de ideeën te laten komen om zelf graffiti gaan te maken. Dus wordt nog vervolgd!

Maar dan de laatste dagen in aanloop van het examen. Die donderdagavond, na ons bezoek aan het examencentrum, was hij erg nerveus. Hij kon niet slapen en trilde echt van spanning. Maar de volgende dagen ging het gelukkig beter en verdween het examen ergens in een ver hoekje in zijn hersenen. Zelfs de vrijdag nog een laatste keer oefenen voor het examen ging op een rustige manier. Het interview of de dialoog – wat altijd het laatste deel is blijkbaar op het examen- ging heel goed. Nog een laatste tip… reageer zeker even op iets wat de tegenspeler zegt en stel niet gewoon je vragen, want dan laat je horen dat je begrijpt wat je tegenspeler zegt. Hij is er klaar voor!

Zondagavond even dilemma. Gaan we het nu al bespreken hoe de maandagochtend zal verlopen en de kans pakken dat de stress weer heel erg hoog wordt of gaan we het pas maandagochtend zeggen en dan de kans pakken dat de stress zo een hoge berg blijkt te zijn dat de Mount Everest een mierenhoopje lijkt? Ons besluit lag voor de hand. Zondagavond rustig overlopen hoe de maandagochtend er zou uitzien. Opstaan om 5u40, tanden poetsen en omkleden, eten in de auto en in de auto op de iPad spelen, rustig toekomen waarschijnlijk tussen 7u en 7u30, dan nog rustig wachten tot 8:10 om aan te melden bij de vriendelijke mevrouw, dan wachten tot 8:40 in de grote zaal vooraan en dan naar boven naar lokaal 101 voor je examen, je krijgt je vragen en dan 25 minuten voorbereiden en dan 20 minuten examen. Denk er aan dat vanaf je examen bij de examinatoren begint alles in het Engels moet verlopen. Pff… de stress kwam, maar het viel nog mee. We hadden allemaal erger verwacht. Het in slaap vallen ging nog.

De ochtend zelf… Zelf stonden onze zenuwen tot het uiterste gespannen, maar masker op en kalm lijken! Alles verliep volgens plan, behalve de E314. Daar gebeurde om iets na 6u een ongeval en wat ik anders op een ruim kwartier rij, duurde nu 1u en 20 minuten. Dus we kwamen pas toe om 8u20. Nog op tijd maar het begon toch even spannend te worden. Maar vanaf dat moment konden we terug schakelen naar ons schema. Hij ging zenuwachtig binnen maar ging met rechte schouders binnen. En daar zit je dan als mama… Zal hij durven beginnen spreken? Zal hij niet in paniek slaan? Zal hij iets voorbereiden? Ondertussen je zenuwen ventileren naar het thuisfront via Snapchat. En dan na een tijdje hoor je dat hij aan het praten is. Oef, die stap heeft hij gezet. Je hoort dat het vlot gaat, dat het accent goed zit en de intonatie.
Maar dan komt hij buiten en het eerst wat hij zegt is: “Ik heb dat wel niet afgekregen. Mijn tijd was al om en mijn voorbereiding was niet af!”. Wat? Nooit meer dan 3 woorden willen opschrijven en nu plots tijd te kort? Dus het heeft geloond eindelijk al die keren oefenen op voorbereiden.

Zelf was hij er niet gerust op. Hij was verontwaardigd dat hij niet wist dat hij de foto’s en de dialoog die hij moest aanvullen mocht gebruiken tijdens zijn mondeling. Dat had hij pas op het einde van zijn examen door. Ze hadden gezegd dat hij zijn voorbereiding mocht gebruiken maar niet die foto’s! Tja, letterlijke interpretatie zeker 😉 En dan ga je zelf als je thuis komt wat lezen in de verschillende Facebookgroepen. Oei, blijkbaar heel wat tieners die dachten dat het goed ging en dan maar net geslaagd waren of zelfs niet geslaagd. Voor hem was het heel belangrijk om te slagen. Zelf vond ik dat hij het meest geslaagd was door gewoon durven te gaan en durven naar binnen te stappen in een onbekende omgeving met onbekende mensen. Dat had hij toch maar even goed gedaan. Maar ja… die punten die gaan zijn bevestiging zijn.

En dan begint het wachten. Soms staan punten van mondeling ’s avonds al op het platform en soms ook pas na 2 weken. Mijn Fitbit had heel wat stappen te tellen gisteren. 100Om het kwartier  naar de computer lopen om te kijken of er al iets op staat. Niks. Nog niks. Nog niks. Dus dan maar ’s avonds de avondspits in van rond rijden  voor hobby’s en eten maken. Daarna toch nog even snel controleren. Wat? Dat kan niet?! 100??!! Toch maar even checken. Website afsluiten en nog eens opnieuw oproepen. Nog altijd 100. Dochter even vragen om mee te komen kijken of ik het nu verkeerd zie of begrijp. Maar nee, die 100 blijft er staan. Ongelooflijk!!!! Ik wist dat hij heel goed Engels kan, maar dan in heel die onbekende omgeving binnenstappen en het toch nog zo goed doen?!

Dus toen naar Thijssen… Er viel zoveel stress af van zijn lijf als hij hoorde dat hij gewoon maximum had. Die muur waar Stef Bos zo mooi over zingt (Breek de Stilte) viel 5 seconden naar beneden. Net lang genoeg om ons allemaal een gemeende dikke knuffel te geven. Daarna ging de muur weer wat omhoog en vond hij het toch nog altijd niet fijn dat ze niet hadden gezegd dat hij die foto’s en dialoog mocht gebruiken. 😉

Hij kan het – en dan heb ik het niet over zijn 100%- zo maar binnen stappen in een onbekende omgeving en zijn ding doen. Op voorwaarde dat we het goed voorbereiden en dat hij daarna rust krijgt. Want dit vraagt zoveel dat de namiddag na het examen er rust moet zijn. En zelfs de volgende dag. Hij heeft goed gewerkt vandaag voor school maar we wilden ook naar toneel gaan. En dat was een stap te ver. Weer nieuwe prikkels terwijl die van gisteren nog niet uit zijn lijf zijn. Dus gewoon geluisterd naar wat zijn hoofd aangeeft en ons omgedraaid in het Cultureel Centrum en terug naar huis. Dat heeft hij wel  verdiend! En ook daar ben ik supertrots op dat hij durft aangeven als zijn hoofd STOP!!! schreeuwt.

Dus nog altijd superblij met onze keuze voor huisonderwijs!!

 

 

Advertenties

9 gedachten over “Eerste examen!!

  1. Amai Thijssen (en mama en papa en zus, maar vooral Thijssen), zo knap dat je dit hebt gedaan. Dikke dikke duim! De weg die je bent ingeslagen is een moedige, en mooie weg. Chapeau!

    Like

    1. wij gebruiken Fairway van Intertaal, maar het komt zeker niet door de handboeken hoor. Thijssen kijkt al heel jong naar Engelstalige filmpjes op YouTube en is nu veel aan het gamen met Engelse jongens. Dus hij spreekt eigenlijk heel veel Engels en heeft er duidelijk een goed buikgevoel voor. Ik heb voor Fairway gekozen omdat ik niet te schools voor hem wou gaan, omdat hij al zo goed Engels kan. Maar voor de tweede graad ga ik het wel anders aanpakken denk ik. Meer uitdaging voor hem zoeken maar ik moet wel aftoetsen of hij alle basis heeft en daarom toch nog ergens een handboek achter de hand.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s