Waarom zo een drang om het anders te doen?

Je zou echt zelf nog eens in een les moeten gaan zitten en  op voorhand al weten hoe die les zal verlopen: een beetje inleiding met herhaling van de vorige les misschien, dan wat uitleg met een onderwijsleergesprek en dan oefeningen maken. En als je geluk hebt mag je zelfstandig oefeningen maken en anders heb je misschien de pech dat de banken gewoon om beurten afgegaan worden en dat je dus al kan uitrekenen welke oefening jij zal mogen maken.

Je zou het echt nog eens moeten doen. 7 lesuren van 50 minuten zitten en elke lesopbouw quasi hetzelfde. Maar goed dat ik niet meer naar school moet. Want x jaar later en x keer mondiger denk ik dat dat niet goed zou aflopen. Hoe braaf ik vroeger was op school, zo veel te meer zou ik nu alles in vraag stellen.

En ik wil zeker niet zeggen dat alle lessen zo zou, maar toch veel…. En ik moet toegeven dat het ook iets is waar je heel makkelijk in vervalt als je les geeft. Je kan ook niet altijd even veel opbouw doen in 50 minuten en dan is er ook nog het leerplan wat de meeste leerkrachten bijna met hun leven beschermen. En de werkboeken die worden aangekocht en dus wel moeten ingevuld worden, want anders krijgen ouders het idee dat ze het werkboek zo maar hebben gekocht. En tja…. lessen verlopen zo al jaren en wij zijn er toch ook niet zo slecht uit gekomen?

Dat is waar we ons het meeste achter beschermen: wij zijn er toch ook goed uitgekomen. Ik denk dat dat wel zo is, maar het had toch anders gekund. Denk maar terug aan de leerkrachten waar je nu nog aan terug denkt met een glimlach op je gezicht. Dat zijn toch leerkrachten die het meestal net iets anders aanpakten en je ook vaak net iets verder dreven. En heel wat jongeren zijn wel gedemotiveerd uit het onderwijs gekomen en zijn dan zelf op zoek moeten gaan. Dus zijn we dan goed terecht gekomen door het onderwijssysteem? Voor een stuk wel. Dat wil ik niet tegen spreken, maar volgens mij laten we heel wat kansen liggen.

Kijk maar eens naar het aantal ziektedagen op een aantal bedrijven. Hebben we dat niet zelf er naar gemaakt door jongeren toch maar op die banken te laten zitten en elke kans te laten aangrijpen om hun vier afwezigheidsbriefjes te gebruiken? Hadden we niet net jongeren moeten maken die liever halfziek naar school kwamen omdat ze anders een heel stuk van een project zouden missen en hun verantwoordelijkheid niet zouden kunnen nemen?  Ik weet dat veel nu denken maar die heeft nooit in mijn moeilijke klassen gestaan. En ik beweer niet dat ik het weet, maar ik weet wel dat het anders moet.

Jongeren willen volgens mij leren en uitgedaagd worden, maar de leefwereld van onze jongeren is sneller en flitsender geworden, dus waarom ons onderwijs dan niet? Waarom ziet elke les hetzelfde er uit, terwijl jongeren nu van het ene naar het andere springen en klaslokaalop allerlei verschillende manieren communiceren? Waarom houden we zo halsstarrig vast aan ons leerplan, ook al verliezen we daar de jongeren door? Waarom  laten we jongeren 50 minuten zitten op een bank, als we hen net actief willen laten deelnemen? Waarom laten we jongeren nog altijd netjes op rijen op banken zitten, terwijl we dynamische jongeren willen maken?

Later op het werk moet dat ook…. Dat wordt dan vaak gezegd. Maar kijk toch maar eens rond! Hoeveel bedrijven zijn al volop aan het evolueren om deze jonge getalenteerden geboeid te houden en zicht thuis te laten voelen in hun eigen cosy werkruimte in het bedrijf. Bedrijven zijn er al een stap verder mee, want zij moeten wel de werknemers gemotiveerd krijgen. Want ongemotiveerde werknemers kosten veel geld!

Ik wil ook niet geloven dat ons onderwijs zo halsstarrig vast blijft omdat dat gemakkelijker is. Als ik dat geloof, stap ik er nu helemaal uit! Dat wil ik niet geloven! Misschien is het voor sommigen zo, maar ik ben zeker dat er heel wat leerkrachten anders willen werken. En dat begint ook altijd met een goed initiatief maar al snel verval je in het oude patroon. Ik zie het bij mezelf ook. De inspectie van het thuisonderwijs heeft blijkbaar graag dat je werkboeken volgt. Dus doen we dat…. Maar al snel betrap ik me er op dat we gewoon een lijstje met oefeningen afwerken. Gelukkig krijg ik nu door de 1-op-1-relatie snel feedback en kan ik ook snel ingrijpen. Dat is in een klas natuurlijk niet zo gemakkelijk. Maar toch… eigenlijk moet je gewoon elke les kritisch durven evalueren en kijken waar je het de volgende dag anders gaat doen. En af en toe een goede impuls krijgen van je collega’s. Iedereen dommelt immers eens in, maar als dan een collega vertelt over een toffe les geraak je zo weer gemotiveerd.

Dus laat zelf zien aan je klas wat voor jongeren we willen maken en gedraag je zelf zo. We willen toch creatieve, mondige, intelligente, kritische, zelfstandige, …. jongeren. Dus moeten we les na les nadenken hoe we die maken! En de ene les gaat dat beter dan de andere… Maar dat is ook een superbelangrijke les die je meegeeft aan je leerlingen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s