De sprong in het halfduister

Elke ochtend een zenuwachtig kind, hoofdpijn en buikpijn van de stress… Hoe zal het vandaag gaan op school, gaat er iets speciaals gebeuren, gaat er veel lawaai zijn in de klas, gaat de toets lukken, ga ik mijn vrienden begrijpen, ga ik weten wat zeggen in de groep…. Zo veel vragen in zijn hoofd en zo weinig antwoorden ’s ochtends. Soms waren die antwoorden er wel ’s avonds en vaak ’s middags al maar soms ook niet omdat alles geblokkeerd zat in zijn hoofd. Soms waren die antwoorden positief en soms negatief en soms wist hij het niet…. Zoveel stress en chaos in zijn hoofd, en moet onderwijs nu niet net opbouwend, motiverend, positief zijn en je energie geven?

Begrijp me niet verkeerd. Dit lag zeker niet aan de supermeester die hij had in het laatste jaar van de basisschool. Een supermeester die begreep wanneer het te veel werd in zijn hoofd en die altijd klaar stond om te proberen het op een andere manier te doen. Als we ooit mensen gaan “clonen”, dan draag ik hem meteen voor om “gecloned” te worden. Zodat meer kinderen van deze supermeester zouden kunnen genieten. Maar autisme en ADHD maakten te veel chaos in zijn hoofd.

Maar als zelfs een supermeester de blokjes in zijn hoofd niet terug op orde krijgt tijdens de dag, hoe moet het dan in het middelbaar gaan. Dat was de vraag die voor chaos zorgde in ons hoofd, als ouders. Elk uur een andere leerkracht, elk uur een ander vak, elk uur weer andere prikkels, elk uur weer andere afspraken en gewoontes, elk uur … En geef toe, niet elk uur is even positief: niet qua leerkracht, niet qua vak, niet qua afspraken en niet qua gewoontes. Het deed ons alleszins nadenken over thuisonderwijs, maar dan onderwijs op een andere manier.

Freinetonderwijs heeft altijd een bijzondere plek in ons hart gehad. We hebben zelf ondervonden hoe onze dochter een kindertijd heeft gehad zonder huiswerk en toetsen studeren en toch meteen mee was op de middelbare school. Maar ook Freinetonderwijs is geen sluitend antwoord op de chaos in zijn hoofd. Ook daar liep het het ene jaar beter dan het andere, ook daar was de insteek van de leerkracht heel belangrijk.

Vermits we tot dan de stuurlui aan wal waren die het beter wisten, werd het tijd om aan boord te gaan en het zelf gaan te doen. We gaan de chaos in zijn hoofd trotseren en het tot een kalme zee proberen te brengen door op een andere manier te gaan onderwijzen…. We geloven sterk dat onderwijs op een andere, meer aantrekkelijke manier kan.

Ook al had ik dan een schema opgesteld en veel informatie opgezocht, toch blijft het een sprong in het halfduister. De zee is woelig en je wil natuurlijk veilig door die zee uit met je kind.Maar ons hele gezin staat er achter en we gaan samen op avontuur met een sprong in het halfduistere woelige water. Want volgens ons kan je dit alleen waar maken als je heel gezin er achter staat. De zus gaat immers nog naar een gewone school en moet dus dit thuisonderwijs ook een plek kunnen geven.

 

Advertenties

9 gedachten over “De sprong in het halfduister

  1. jullie hebben de juiste beslissing genomen ik ben fier op mijn kinderen en kleinkinderen dat ze allemaal hun steentje bijdragen waar het kan. Doe zo verder PROFICIAT!!!!!

    Liked by 1 persoon

  2. Hallo. Ook hier 2 pubers met ASS die in het gewone onderwijs zijn vastgelopen en in het bijzonder onderwijs ook. Ik overweeg de overstap. Kan ik jullie eens persoonlijk contacteren?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s